Kategoria: Publicystyka
Opublikowano: 25 czerwiec 2013 Odsłony: 2770
Drukuj

 

Siwek Jan ur. 8.II.1902 zginął tragicznie - 20-21.VI.1940 - Palmiry

jan siwek

Starszy brat Władysława Siwka(pilota opisanego w pierwszej części) Janek inż. architekt w Zarządzie Miasta Warszawy

 

Teren Wyścigów na Służewcu

Budowa nowego toru.

 

Już na początku lat dwudziestych ubiegłego stulecia podjęto pierwsze kroki w celu przeniesienia toru wyścigów konnych z terenu przyległego do ulic Polnej i Nowowiejskiej. Towarzystwo Zachęty do Hodowli Koni (TZHK) rozpoczęło poszukiwania nowego miejsca. Pierwotnie wyścigi miały zostać przeniesione na Okęcie, ale ze względu na brak możliwości zakupu działki dopuszczona była jedynie dzierżawa i z lokalizacji zrezygnowano.

 

TZHK skorzystało z parcelacji zachodniej części dóbr wilanowskich Władysława Branickiego i w 1925 roku odkupiło folwark Służewiec o powierzchni blisko 150 hektarów. Lokalizacja folwarku była bardzo korzystna. Od miasta biegła potencjalna arteria - ulica Puławska. Wzdłuż ulicy do pętli na Wierzbnie przebiegała linia tramwajowa, a także kolej wąskotorowa.

 

Jeszcze w 1926 roku przeniesiono drogę gminną przebiegającą przez teren Służewca, rozpoczęto negocjacje w sprawie przedłużenia linii tramwajowej oraz budowy bocznicy kolejowej i dokupiono trzy działki gruntów sąsiadujących ze Służewcem.

 

W roku 1928 teren ogrodzono, wznosząc parkan betonowy o długości prawie 6 kilometrów. Wzdłuż ulicy Puławskiej parkan obsadzono drzewami. Pracę wykonano w ciągu 111 dni, co jak na tamten okres było czasem rekordowym.

 

Ze względów użytkowych szalenie istotne było prawidłowe uregulowanie stosunków wodnych. Prace zlecono profesorowi A. Rychłowskiemu. Pod nadzorem inżyniera Sławińskiego, kierownika działu melioracyjnego Stołecznego Towarzystwa Budowlanego, przeprowadzono roboty ziemne na obszarze bieżni. Po zdjęciu warstwy humusu o grubości około 15 centymetrów wykonano częściową wymianę gruntu do głębokości 40 cm.

 

Grunty gliniaste zostały wymieszane z piaskiem, a piaszczyste wzbogacone częściami gliniastymi. Wybrano kamienie, podłoże zagęszczono i przykryto wcześniej zebranym humusem.

 

Wiosną 1929 roku, po jesiennej uprawie i nawożeniu, zasiano mieszankę złożoną z pięciu gatunków traw. Wzdłuż toru wykonano instalację zraszającą, zasilaną z własnego ujęcia wody. Dla potrzeb obiektu wywiercono dwie studnie artezyjskie i wybudowano wieżę ciśnień.

 

W 1930 roku Towarzystwo Zachęty do Hodowli Koni wydelegowało prezesa Alberta Wielopolskiego i architekta Zygmunta Zyberk-Platera do Francji i Niemiec by zapoznali się z urządzeniami i wyglądem torów wyścigowych. Po powrocie architekt przedstawił koncepcję budowy toru. Bez przeprowadzenia konkursu projekt zaakceptowano i zlecono realizację projektu generalnego.

 

Zygmunt Zyberk-Plater zorganizował zespół projektowy w składzie: Jerzy Alchimowicz, Tadeusz Giżycki, Jan Siwek i Julian Żórawski. Za obliczenia konstrukcji żelbetowych trybun I i siodlarni odpowiadał Zdzisław Kiciński, za trybunę II i III - dr inż. Bronisław Bukowski i inż. Ludwik Suwalski. Tunele, mostki, magazyny, domy mieszkalne i stajnie powierzono biuru konstrukcji pod kierownictwem inż. Wincentego Michniewicza. Projekt parkowo-ogrodowy sporządziła inż. Alina Scholtzówna.

 

foto wyscigi_30

Widok na tor wyścigowy i trybuny

 

Relacja głównego projektanta.

 

Architekt Zygmunt Zyberk-Plater tak opisywał swój projekt:

"Pod względem ogólnego ukształtowania teren nie był idealny (...) przecięty był rzeczką i stawem na dwie części o znacznej (...) różnicy poziomu. Zdecydowało to o usytuowaniu torów (bieżni) z północy na południe, toru treningowego ze wschodu na zachód oraz na zorientowaniu trybun na wschód (...). Podjazdy pod trybuny zaprojektowano po stronie przeciwległej, a nie od szosy Puławskiej (...).

 

foto wyscigi_09

Trybuna główna

 

Dla publiczności najtańszych miejsc została przewidziana tzw. Trybuna III Wskutek (...) najbardziej ruchliwego elementu (...) nadano jej kształt jednospadkowej, stopniowanej pochyłości (...) pomieścić tu można 7000 widzów (na miejscach stojących). Trybuna II (główna) może pomieścić 5400 osób na miejscach stojących i siedzących (...), które (w razie niepogody) mogą się ukryć w hallu parteru (...). Całkiem odrębna w charakterze jest trybuna I (członkowska). Część reprezentacyjna posiada osobny dojazd samochodów (...), otwartą kolumnadę, obszerną sień nad przejściem koni na tor i duży hall... Na I piętrze sala, salonik i mała jadalnia prezesa, na II piętrze: sędziowie, obserwatorzy gonitw i sala posiedzeń.

 foto wyscigi_04

 

Trybuna II

 

foto wyscigi_06

Trybuna III

 

Pomiędzy trybuną główną (II), a trybuną członkowską (I) zatoczone jest koło padoku do oprowadzania koni przed wyścigiem, okolone stopniami, jakby amfiteatr, dostępny dla publiczności trybuny II i I. Budynek wagi mieści w przyziemiu salę wag i ubieralnie dżokejskie, a na I piętrze centralę totalizatora, telefony oraz kabinę wpłat i gonitw (...).

 

foto wyscigi_08

Centrala totalizatora

 

Przy siodlarni istnieje (...) tunel (...) łączący tereny stajenne z wagą i padokiem (...) Całkiem odrębnie ukształtowały się (...) mieszkalne i stajenne uliczki (i dróżki) o przeważającym kierunku północ - południe (...) Naprzeciwko autoparku każda ze stajen (...) w kształcie podkowy ma u szczytu 2- kondygnacyjny blok mieszkalny. Na terenie niższym, przy torze treningowym, mieszkania jedno- i dwupokojowe tworzą (...) niezależne bloki (...). Pomiędzy torem treningowym a bocznicą kolei usadowiono magazyn siana i owsa. W środku kolonii ma stanąć ochronka, świetlica, jadalnia i czytelnia (...) oraz pralnia i sklepy. Główna aleja (wjazdowa) szerokości 52 metrów, z dwiema 9-metrowymi jezdniami pośrodku i chodnikiem od strony toru, prowadzi łukiem do autoparku (który) może pomieścić (...) do 2000 widzów (...) oraz 25 autobusów.

 foto wyscigi_13

 

Stajnie

 

foto wyscigi_17

Stajnie i mieszkania

O rozmiarach budowli świadczy, że na same stajnie, mieszkania, i trybuny wyszło: betonu 12 000 m3, deskowania 85 000 m3, żelaza 1 000 000 kg, murów 25 000 m3, stropów Akermana 20 000 m3, tynków 140 000 m3. Poza tym wykonano olbrzymie roboty ziemne, kanalizacyjne, drenarskie itp.

 

 

 

 

foto wyscigi_21foto wyscigi_22

Teren wyścigów poprzecinany jest kanałami

 

Rozwiązania ogrodnicze wypadły dobrze. Cały obiekt został harmonijnie wkomponowany w niewielki, lecz malowniczy park krajobrazowy. Od razu przy wjeździe z ul. Puławskiej odnosi się korzystne wrażenie. Piękna aleja w obrzeżeniu bujnych drzew, strzyżony żywopłot, rabaty kwietne na tle zieleni wprowadzają w nastrój wykwintnej sielanki. Przed wjazdem do autoparku z zadrzewienia wyłaniają się trybuny najpierw III, później II, i wreszcie I.

 

foto wyscigi_19

Trybuna główna od strony podjazdu

 

Otwarcie toru.

 

Teren został otwarty 3 czerwca 1939 roku. Pierwszą gonitwę wygrał ogier Felsztyn dosiadany przez trenera Stefana Michalczyka. Obiekt na Służewcu jest jednym z najpiękniejszych w Europie. Na terenie kompleksu występuje około 6000 sztuk drzew i krzewów. Znaleźć można 95 gatunków drzew i krzewów liściastych oraz iglastych. Większość drzew liczy 70 lat, ale można znaleźć też i starsze, stuletnie, które są pozostałością po dawnym majątku. W alejach i parkach występują graby, wiązy, dęby, lipy, brzozy, klony, jesiony, topole, świerki i kasztanowce. Odpocząć można w dawnym parku angielskim ze strumieniem i górką.

 

| + - | RTL - LTR